ਭਰਮਾਤ

[ਕਰਣ ਕਾ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਮਤ੍ਹ੍ਹ] ਫਿਰਨ ਕਰਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਭਰਮਾਤਿ ਭਰਮੁ ਨ ਚੂਕਈ ਜਗੁ ਜਨਮਿ ਬਿਆਧਿ ਖਪੰ’ (੫੦੫), ਭਾਵ, ਭ੍ਰਮਨ ਕਰਕੇ ਅਰਥਾਤ ਬਾਹਲਾ ਫਿਰਨ (ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਣ) ਕਰਕੇ ਵੀ ਭਰਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜਨਮ-ਪੀੜਾ ਤੇ ਮਰਨਾ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।