ਭਰਮਿ ਰੁਨਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਮਣਂ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੋਣਾ] ਭਰਮ ਕੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਬਹੁੜਿ ਨ ਜੋਨੀ ਭਰਮਿ ਰੁਨਾ’ (੧੦੭੯)।