ਭਰਮ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਮ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਰਮ] ੧. ਸੰਸਾ, ਵਹਿਮ। ਯਥਾ- ‘ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਗੁਰਿ ਪਿਰ ਸੰਗਿ ਮੇਰੀ’ (੩੮੪), ਤਥਾ-’ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਮਿਟਿਆ’ (੧੦੮੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਭਰਮ ਗੜਾ’, ‘ਭ੍ਰਮ ਗਿਰਹ’, ‘ਭ੍ਰਮ ਭੀਤਿ’, ‘ਭ੍ਰਮ ਭੇਦ’, ‘ਭਰੰਮ ਭਰੀ’, ‘ਭ੍ਰਮਾ ਭ੍ਰਮੰ’, ‘ਭਰਨਿ ਰੁਨਾ’। ੨. ਭਰਮਣਾ, ਫਿਰਨਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਭਰਮਤ’