ਭਵਾਰੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਮਣ ਤੋਂ ਭ੍ਰਮਣੀ, ਭਵਾਰੀ] ੧. ਭਵਾਟਰੀ। ੨. ਚੌਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਦੀਈ ਭਵਾਰੀ ਪੁਰਖਿ ਬਿਧਾਤੈ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਜਨਮਾਧੇ’ (੪੦੩), ਦਿੱਤੀ ਭਵਾਟਰੀ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੇ, ਫੇਰ ਫੇਰ ਹੋਈ (ਜਨਮਾਧੇ=ਜਨਮ+ਅਧ) ਜਨਮ ਦੀ ਪੀੜਾ।