ਭਾਂਜਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਾਜਨ ਤੇ ਭਾਂਡ=ਭਾਂਡਾ] ਪਾਤ੍ਰ, ਭਾਂਡੇ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਜਨ ਹੈਂ ਬਹੁ ਨਾਨਾ ਰੇ’ (੯੮੮)।