ਭਾਗਮਣੀ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਭਾਗਾਂ ਰੂਪ ਰਤਨ ਯਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਚੰਗੇ ਹਨ] ੧. ਚੰਗੇ ਭਾਗ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਗਮਣੀ ਸੋਹਾਗਣਿ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ’ (੪੫੧)। ੨. ਮਣਾਂ-ਮੂੰਹ ਭਾਗ, ਬਹੁਤੇ ਭਾਗ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਨੀ ਰਾਵਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿੰਨਾ ਭਾਗੁ ਮਣਾ’ (੧੩੩)।