ਭਾਦੂ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਦ੍ਹ੍ਹ] ਕਲਿਆਣ ਰੂਪ। ਯਥਾ- ‘ਸੋ ਸੋ ਭਾਦੂ ਹੋਇ’ (੨੫੬), ਉਹ (ਮਨੁੱਖ) ਉਹ (ਮਨੁੱਖ) ਕਲਿਆਣ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਨਿਸਚੇ ਵਾਚਕ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਚੰਦਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ‘ਸੋ’ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ ਅਰਥ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ‘ਸੋ ਸੋਭਾ ਦੂ ਹੋਇ’ (੨੫੬), ਕਿ (ਸੋ) ਉਸ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸੋਭਾ (ਦੂ) ਦੋ (ਲੋਕਾਂ) ਵਿਖੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।