ਭਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਾ:-ਭੁੱਲ, ਭੁਲੇਖਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਾਗ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਭਾਅ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਭਾ, ਭਾਇ, ਭਾਉ=ਹਿੱਸਾ] ਯਥਾ- ‘ਇਕੁ ਭਾਉ ਲਥੀ ਨਾਤਿਆ ਦੁਇ ਭਾ ਚੜੀਅਸੁ ਹੋਰ’ (੭੮੯), ਤੀਰਥਾਂ ਪਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਿਆਂ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਪਾਪ ਲਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਮਨਮੁਖਾਂ ਦੇ) ਤੇ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।