[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭੀਨ’] ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ’ (੪੬੫), ਉਹ ਰਾਤ ਜੋ ਮੀਂਹਾਂ ਮਗਰੋਂ ਨਿਰਮਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਲੀ, ਪੂਰੇ ਨੀਲੇ ਤੇ ਨਿੱਕੇ ਤੋਂ ਨਿੱਕੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਫੱਬੀ ਦਿਸੇ ਤੇ ਤ੍ਰੇਲ ਪੈ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਭਾਵ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਮਨ ਨਰਮ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ