ਭੀਰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭੀਰੁ] ੧. ਕਾਯਰ, ਡਰਪੋਕ। ਯਥਾ- ‘ਭੀਰ ਜਨ ਰਾਖਹੁ’ (੯੭੧)। ੨. [ਪੰਜਾਬੀ, ਭੀੜ] ਬਹੁਤੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦਾ ਕੱਠ। ਯਥਾ- ‘ਭੀਰ ਜਨ ਰਾਖਹੁ’ (੯੭੧), (ਸੰਤਾਂ ਦੀ) ਭੀਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਨ ਨੂੰ ਰੱਖੋ। ੩. ਸਹਾਇਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਕੀ ਭੀਰ ਜਉ ਪਾਈ’ (੧੨੦੯)। ੪. ਤੰਗ ਰਸਤਾ, ਭੀੜੀ ਗਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਜਹ ਜਾਨੋ ਤਹ ਭੀਰ ਬਾਟੁਲੀ’ (੧੨੧੬)। ੫. [ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਰੀ ੨.’] ਮੁਸ਼ਕਲ, ਕਠਨਾਈ।