[ਸੰਬੋ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭੇਲ=ਮੂਰਖ, ਅੰਞਾਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭੋਲਾ] ਹੇ ਭੋਲੇ, ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ- ‘ਭੋਰੇ ਭੋਰੇ ਰੂਹੜੇ ਸੇਵੇਦੇ ਆਲਕੁ’ (੧੦੯੫), (ਹੇ) ਭੋਲੇ, (ਹੇ) ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ (ਰੂਹੜੇ), ਸੁੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੇਵਨ ਵਿੱਚ (ਕਿਉਂ) ਆਲਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਅਥਵਾ ਹੇ ਰੂਹੜੇ=ਜੀਊੜੇ!
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ