ਭੋਰੇ ਭੋਰੇ

ਭੋਲੇ ਅਤੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ. ਭੇਰੇ ਭੋਰੇ ਰੂਹੜੇ.” (ਮਃ ੫. ਵਾਰ ਮਾਰੂ ੨) “