ਭੰਜ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਂਜ੍ਹ੍ਹ] ੧. ਭੰਨ ਕੇ। ੨. ਭੰਨਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਭੁ ਆਲਸੁ ਦੂਖ ਭੰਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤਿ ਗਾਵਹੁ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੇ’ (੧੧੭੭)।