ਮਟਕੀ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਟੀ’] ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਕੋਰੀ ਘੜੀ, ਛੋਟਾ ਮੱਟ, ਭਾਵ ਦੇਹ ਅਭਿਮਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਟੁਕੀ ਫੋੜਿ ਨਿਰਾਰੀ’ (੧੧੧੨), ਦੇਹ ਦਾ ਅਭਿਮਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾ, ਅਥਵਾ ਲੱਜਾ ਰੂਪ ਮਟਕੀ ਫਾਹ ਮਾਰੀ ਤੇ ਆਪ ਅਲੱਗ ਹੋ ਗਏ।