ਮਣਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਣ’] ੧. ਮਣਾ ਮੂੰਹ, ਬਹੁਤੇ। ੨. ਮਣੀਆ (=ਰਤਨਾਂ ਵਰਗੇ) ਭਾਵ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ। ਯਥਾ- ‘ਤਿੰਨਾ ਭਾਗੁ ਮਣਾ’ (੧੩੩)।