ਮਤੜੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਤਿ’, ‘ਮਤੀ’। ੜ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਬੁਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਤੜੀ ਕਾਂਢਕੁ ਆਹ ਪਾਵ ਧੋਵੰਦੋ ਪੀਵਸਾ’ (੧੦੯੯), (ਆਹ) ਖੋਟੀ ਬੁਧੀ ਕਢ ਦਿਓ (ਹੇ ਗੁਰੋ) ਮੈਂ ਚਰਨ ਧੋ ਕੇ ਪੀਵਾਂਗਾ।