ਮਥਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਥਨਂ=ਰਿੜਕਣਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮਥਣਾ] ੧. ਰਿੜਕ ਕੇ। ੨. ਭਾਵ ਵਿਚਾਰ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਮਥਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ’ (੭੬੬)। ੩. ਦੁਖ ਦੇਵੇ, ਜੀਕੂੰ ਰਿੜਕਨ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਮਥੇ ੨.’