ਮਨਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੰਨੇ’] ੧. ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਧਨਵੰਤਾ ਅਰੁ ਨਿਰਧਨ ਮਨਈ ਤਾ ਕੀ ਕਛੂ ਨ ਕਾਨੀ ਰੇ’ (੮੫੫), ਧਨ ਵਾਲੇ ਅਰ ਗ਼ਰੀਬ ਦੀ (ਕਾਲ) (ਕਾਨੀ) ਕਨੌੜ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ੨. [ਮਾਨੁੱਖ ਦਾ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ] ਮਨੁੱਖ।