ਮਨਬਾਂਛਤ

ਵਿ- ਮਨਵਾਂਛਿਤ. ਮਨ ਲੋੜੀਂਦਾ ਮਨਬਾਂਛਤ ਫਲ ਮਿਲੇ.” (ਸੋਰ ਮਃ ੫) “ਮਨਬੰਛਤ ਫਲ ਪਾਈਐ.” (ਗਉ ਮਃ ੫) “