ਮਰਜੀਵੜੇ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਰਜੀਵਾ + ੜਾ ਪ੍ਰਤੇ] ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਮਰ ਕੇ ਭਗਵੰਤ ਵਲ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਮਰਜੀਵੜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਹੋਇ’ (੫੮੯)। ਦੇਖੋ, ‘ਮਰਜੀਵਾ’

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ