ਮਰਣਹਾਰੁ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਰਣ’। ਹਾਰ = ਵਾਲਾ] ਮਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ਼ਮਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਰਣਹਾਰੁ ਇਹੁ ਜੀਅਰਾ ਨਾਹੀ’ (੧੮੮)।