ਮਰਿ ਜੀਵਾ

[ਗੁ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਪੰਜਾਬੀ, ਮਰ ਜੀਵਾ, ਮਰਜੀਊੜਾ] ੧. ਟੁੱਭੀ ਮਾਰ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਮੋਤੀ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ। ੨. ਆਪਣਾ ਆਪ ਤਿਆਗ ਕੇ ਨਿਰਾਧਾਰ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ। ੩. ਤਿਆਗੀ। ੪. ਜੀਵਤ, ਭਾਵ ਵਲੋਂ ਮੁਰਦੇ। ੫. ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਮਰ ਕੇ ਜੋ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਵਲ ਜੀਊ ਪਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ’ (੧੩੬੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ