[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਰ੍ਹ੍ਹਮਨ੍ਹ੍ਹ = ਅੰਦਰਲਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗ ਯਾ ਥਾਉਂ ਜਿਥੇ ਸੱਟ ਲਗੇ ਤੇ ਆਦਮੀ ਮਰ ਜਾਏ] ੧. ਗੁੱਝੀ ਗੱਲ, ਭੇਦ ਤਾਤਪਰਯ। ਯਥਾ- ‘ਉਆ ਕਾ ਮਰਮੁ ਓਹੀ ਪਰੁ ਜਾਨੈ’ (੩੩੪)। ੨. ਸਰੀਰ ਦਾ ਕੋਈ ਗੁੱਝਾ ਥਾਂ ਜਿਥੇ ਚੋਟ ਲੱਗਿਆਂ ਆਦਮੀ ਮਰ ਜਾਏ। ਯਥਾ- ‘ਲਾਗੀ ਚੋਟ ਮਰੰਮ ਕੀ’ (੧੩੭੪)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ