ਮਲਾ ਖਾੜਾ

[ਖ: ਤ: ਪੁ: ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਲ। ਅਕਸ਼ਵਾਟ=ਅਖਾੜਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੱਲ=ਪਹਿਲਵਾਨ, ਅਖਾੜਾ=ਘੁਲਣ ਦੀ ਥਾਂ] ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਦੇ (ਘੁਲਣ ਦੀ) ਥਾਂ, ਭਾਵ ਸੰਸਾਰ। ਯਥਾ: ‘ਮਲਾਖਾੜਾ ਰਚਿਆ’ (੧੨੮੦)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ