ਮਸਕਤ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮੁਸ਼ੱਕਤ] ਮਿਹਨਤ। ਯਥਾ- ‘ਗਏ ਮਸਕਤਿ ਘਾਲਿ’ (੮), ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਗਏ ਹਨ। ਤਥਾ-’ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਮਸਕਤੇ ਤੂਠੈ ਪਾਵਾ ਦੇਵ’ (੪੪)।