ਮਹਤਉ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਹਤ੍ਹ੍ਹ=ਵੱਡਾ। ਹਿੰਦੀ, ਮਹਤੋ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਹਤਾ]* ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਉਗਰਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਪਟਵਾਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਦੇਹੀ ਗਾਵਾ ਜੀਉ ਧਰ ਮਹਤਉ ਬਸਹਿ ਪੰਚ ਕਿਰਸਾਨਾ॥ ਨੈਨੂ ਨਕਟੂ ਸ੍ਰਵਨੂ ਰਸ ਪਤਿ ਇੰਦ੍ਰੀ ਕਹਿਆ ਨ ਮਾਨਾ’ (੧੧੦੪), ਦੇਹੀ ਪਿੰਡ ਹੈ, ਜੀਵ ਇਸ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਟਵਾਰੀ ਹੈ। ਪੰਚ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰਯ ਕ੍ਰਿਸਾਨ ਹਨ (ਅੱਖ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਜੀਭ, ਇੰਦ੍ਰੀ), ਕੋਈ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਨੈਨੁ’ *ਮਹਤੋ ਯਾ ਮਹਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਪਟਵਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਮਹਿਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵੱਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ, ਪਰ ਪਟਵਾਰੀ ਨੂੰ ਮਹਤਾ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਇਸ ਦਾ ਵਰਤਾਉ ਦਾ ਅਰਥ ਪਟਵਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।