ਮਹਤ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਹਤ੍ਤ] ਮਰਤਬਾ, ਵਡਿਆਈ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਭੁ ਤਜਿ ਅਵਰ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਹੋਈ ਹੈ ਤਿਤੁ ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ਜਸੁ ਘਾਟੈ’ (੪੯੭), ਤਥਾ-’ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ਨ ਸਕਤਿ ਹੀ ਕਾਈ’ (੮੦੩)।