ਮਹਬੂਬ

ਅ਼. [محبوُب] ਵਿ- ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੁੱਬ (ਪਿਆਰ) ਕਰੀਏ. ਪ੍ਰੇਮਪਾਤ੍ਰ. ਪਿਆਰਾ. ਮਿਤ੍ਰ.