ਮਹਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਵੱਡਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਹਾ ਸਾਰਥੀ ਸਤ ਸੰਗਾ’ (੧੦੮੨), ਤਥਾ-’ਏਸੁ ਤਪੇ ਨੋ ਤਿਥੈ ਖੜਿ ਪਾਇਹੁ ਜਿਥੈ ਮਹਾ ਮਹਾਂ ਹਤਿਆਰਿਆ’ (੩੧੬), ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹਤਿਆਰੇ। ਦੇਖੋ, ‘ਮਹਾ ਅਗਨਿ’, ‘ਮਹਾਂ ਤਰੰਗ’, ‘ਮਹਾ ਪੁਰਖੁ’, ‘ਮਹਾ ਪੁਰਖਨ’, ‘ਮਹਾਬਲੀ’, ‘ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ’, ‘ਮਹਾ ਮਾਇਆ’,