ਮਾਚਿ੧

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਚ। ਹਿੰਦੀ, ਮਾਚਾ] ਖਚਤ ਹੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਜਾ ਸਿਉ ਰਾਚਿ ਮਾਚਿ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹ ਲਾਗੇ’ (੮੨੧)।