ਮਾਟੁਕੇ੨

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਮਟਕਣਾ=ਝਮਕਣਾ] ਫੁਰਕਣ, ਝਮਕਣ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਆਖੀ ਕੇਰੇ ਮਾਟੁਕੇ ਪਲੁ ਪਲੁ ਗਈ ਬਿਹਾਇ’ (੧੩੭੬)।