ਮਾਣੋ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਣ ੩.’] ਆਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਣੋ ਪ੍ਰਭ ਮਾਣੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਾਣੋ’ (੯੨੪), ਆਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਦਰ (ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ) ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ (ਹੋਵੇ)। ਅਥਵਾ ਆਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਆਦਰ ਮਾਣੋਂ (ਭੋਗੋ)੨ ਜੋ ਕਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ।