[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਾਨ ਤੋਂ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਾਨੀ = ਮਾਨ ਵਾਲਾ] ੧. ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਮਾਨ ਵਾਲਾ। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਂ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਨੀ ਤੂੰ ਰਾਮ ਕੈ ਦਰਿ ਮਾਨੀ’ (੧੨੨੮), ਰਾਮ ਦੇ ਦਰ ਤੇ (ਮਾਨੀ) ਤੂੰ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਂ ਤਾਂ (ਮਾਨੀ) ਮਾਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ