ਮਾਨੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਨੇ’] ੧. ਮੰਨੇ, ਪਤੀਜੇ। ਯਥਾ- ‘ਬੀਸ ਬਿਸਵੇ ਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨੈ’ (੨੮੭)। ੨. ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਨੈ ਹਾਟੁ ਮਾਨੈ ਪਾਟੁ ਮਾਨੈ ਹੈ ਪਾਸਾਰੀ’। (੧੩੫੦) ੩. ਮੇਰੇ। ਉਪਰਲੀ ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਬਣੇਗਾ-ਮੇਰੇ ਹਟ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਗਰ ਹਨ, ਮੈਂ ਪਸਾਰੇ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ੪. ਮਨ ਵਿਚ। ਯਥਾ: ‘ਮਾਨੈ ਬਾਸੈ ਨਾਨਾ ਭੇਦੀ’ (੧੩੫੦)।