ਮਾਹਰੋ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਹਿਰ’] ੧. ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਰੂੜੋ ਠਾਕੁਰ ਮਾਹਰੋ ਰੂੜੀ ਗੁਰਬਾਣੀ’ (੪੨੧)। ੨. [ਫ਼ਾਰਸੀ। ਮਾਹਰੂਇ=ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ ਮੂੰਹ ਜਿਸ ਦਾ] ਸੁੰਦਰ।