ਮਿਆਲਾ

[ਸੰ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ਵੱਟਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਖੇਤਿ ਮਿਆਲਾ ਉਚੀਆ ਘਰੁ ਉਚਾ ਨਿਰਣਉ’ (੫੧੭)। ਦੇਖੋ, ‘ਖੇਤ’