ਮਿਟੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਾਟੀ’] ੧. ਖ਼ਾਕ, ਮਿੱਟੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮ੍ਹ੍ਹਿਆਰ’ (੪੬੬)। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਧਰਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਠੰਢੀ ਤਾਤੀ ਮਿਟੀ ਖਾਈ’ (੩੭੮)। ੩. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਿਟਿ’] ਨਿਵਰਤ ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਟੀ ਉਪਾਧਿ’ (੮੨੬)।