ਮਿਥ੍ਯੰਤ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਿਥਿਆ’] ਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਥ੍ਹੰਤ ਦੇਹੰ ਖੀਣੰਤ ਬਲਨੰ’ (੧੩੫੪)।