ਮਿਹਮਾਨੁ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮਹਿਮਾਨ] ਪਰਾਹੁਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਹੋਇ ਰਹੁ ਮਿਹਮਾਣੁ’ (੬੪੬), ਤਥਾ-’ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਾਣੈ ਮਿਹਮਾਨੁ’ (੩੫੦)।