ਮੁਕਾਮਾ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਮੁਕ਼ਾਮ] ਇਸਥਿਤੀ, ਟਿਕਾਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਏਹੀ ਠਉਰ ਮੁਕਾਮਾ’ (੧੩੪੯)।