[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਸ੍ਟਿਕਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਟ੍ਹ੍ਹਠ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੁੱਠ। ਮੁੱਠ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤ੍ਰ ਮੁੱਕ, ਮੁੱਕਾ, ਮੁੱਕੀ] ਹੱਥ ਤੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਸਤੇ ਵੱਟ ਕੇ ਕਰੜਾ ਜਿਹਾ ਬਣਾ ਲੈਣਾ, ਘਸੁੰਨ। ਯਥਾ- ‘ਫਰੀਦਾ ਜੋ ਤੈ ਮਾਰਨਿ ਮੁਕੀਆਂ ਤਿਨਾ ਨ ਮਾਰੇ ਘੁੰਮਿ’ (੧੩੭੮)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ