ਮੁਕ੍ਤਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਕਤ:] ੧. ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁੱਟਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਕਉਣੁ ਸੁ ਮੁਕਤਾ ਕਉਣੁ ਸੁ ਜੁਗਤਾ’ (੧੩੧), ਦੇਖੋ, ‘ਮੁਕਤਿ ੪.’ ੨. ਬਿਨਾ, ਖ਼ਾਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਥਨ ਕਹਨ ਤੇ ਮੁਕਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ’ (੫੧)। ੩. ਖੁਲ੍ਹਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਮਾਰਗੁ ਮੁਕਤਾ’ (੮੮੩)।