ਮੁਖਫਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਖ=ਸ੍ਰੇਸ਼੍ਟ। ਫਾ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ੍ਵਾਰਥ ਪ੍ਰਤੇ] ਮੁੱਖ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਭ ਜਾਨਿਓ ਜਨ ਤੇ ਮੁਖਫਾ’ (੧੩੩੬)।