ਮੁਠਾ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਹਿਤਂ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੁੱਠਣਾ=ਮੋਹ ਪਾ ਕੇ ਠੱਗ ਲੈਣਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਮੁੱਠਾ=ਜੋ ਮੁੱਠ ਲਿਆ ਹੈ] ਜੋ ਠੱਗ ਕੇ ਲੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਕੂੜੁ ਛੁਰਾ ਮੁਠਾ ਮੁਰਦਾਰੁ’ (੨੪), ਕੂੜ ਛੁਰਾ ਹੈ ਤੇ ਠੱਗ ਕੇ ਲੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮੁਰਦਾਰ ਹੈ।