ਮੁੰਜਤ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਞ੍ਹ੍ਹਜ। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੁੰਜ] ੧. ਸਰ ਨਾਮੇ ਬੂਟੇ ਦਾ ਛਿਲਕਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁੱਟ ਕੇ ਵਾਣ ਆਦਿ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੁੰਜ ਦੀ ਤੜਾਗੀ ਵਾਲੇ, ਬੈਰਾਗੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਜਨੇਊ ਬੀ ਮੁੰਜ ਦਾ ਬਣਾਉਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਲੁੰਜਿਤ’ ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਚ੍ਹ੍ਹ (ਮੁੰਚਤਿ)=ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ] ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਉਹ ਫ਼ਕੀਰ ਜੋ ਬੋਦੀ ਦਾ ਬੀ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਰੋਡੇ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ