ਮੂਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੁਈ’] ਮਰ ਗਈ। ਯਥਾ- ‘ਮੂਈ ਸੁਰਤਿ ਬਾਦੁ ਅਹੰਕਾਰੁ’ (੧੫੨)।