ਮੂਏ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੁਈ’। ਮੂਈ ਤੋਂ ਮੂਆ=ਮਰ ਚੁੱਕਾ। ਬਹੁ-ਬਚਨ ਮੂਏ] ਮਰੇ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਮੂਏ ਕਉ ਕਹੁ ਮਾਰੇ ਕਉਨੁ’ (੨੨੧)।