ਮੂਚਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੁਚ੍ਹ੍ਹ=ਛੁੱਟ ਜਾਣਾ] ੧. ਹਰ ਜਾਣਾ, ਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ, ਚੁਕ ਗਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਮੂਚਾ’ (੧੫੩), ਜੋ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਮ ਦਾ ਡਰ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ੨. ਵੱਡਾ।