ਮੂਚੋ ਮੂਚਾ

[ਗੁ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਉੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੂੰ ਬੇਅੰਤੁ ਅਤਿ ਮੂਚੋ ਮੂਚਾ’ (੧੩੧)।