ਮੂਲੇ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੂਲ] ੧. ਅਸਲੋਂ, ਬਿਲਕੁਲ, ਨਿਰ ਪੁਰ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਚਰੁ ਮੂੁਲਿ ਨ ਥੁਂੜੀਦੋ ਜਿਚਰੁ ਆਪਿ ਕਿਰਪਾਲੁ’ (੧੪੨੬)। ੨. ਮੂਲ ਤੋਂ, ਭਾਵ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੋਂ। ੩. ਮੁਸਲੇ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਮੂਲ। ਦੇਖੋ, ‘ਅਖੁਟੀ’